Po zakończeniu II wś teren ten pokryty był częściowo 3-metrową warstwą gruzów Getta Warszawskiego i stanowił wyzwanie dla projektantów, bo brak było jakiegokolwiek punktu zaczepienia architektonicznego, ale w związku z tym pozostawiał swobodę projektu. Jedynym odnośnikiem w planowaniu była zachowana infrastruktura podziemna oraz budowana Trasa W-Z i N-S. Południowa część zbudowanego po wojnie osiedla Muranów stoi na przemielonym gruzie, domy także są zbudowane z gruzobetonu. Projektant Bohdan Lachert chciał aby osiedle było swoistym pomnikiem na gruzowym cokole. „Feniksem powstałym z popiołów”, który miałby przypominać kolejnym pokoleniom o przelanej żydowskiej krwi, a jednocześnie służyć jako symbol zwycięstwa życia nad śmiercią, w miarę zasiedlania przez nowych lokatorów bloków ulepionych ze starej materii. Muranów wznosi się na gruzowym tarasie, do którego od wschodu prowadzi wielka brama triumfalna w kształcie łuku. Granice Muranowa (położonego w dzielnicach Wola i Śródmieście), wyznaczają: – od południa: Aleja “Solidarności” i ul. Leszno od południa, – od północy: tory kolejowe – od zachodu: ul. Okopowa, – od wschodu: ulice Bonifraterska i Miodowa. W systemie MSI Muranów podzielony został na 2 obszary. Jego zachodnia część (położona na Woli) w MSI funkcjonuje pod nazwą Nowolipki, zaś wschodnia pod nazwą Muranów.
